Smá blogg hérna til að láta vita af mér. Þá er komið árið 2oo8
(Gleðilegt ár), og vonum að óheppni mín verði í minnataginu
þetta árið.
Við skötuhjúin fórum að hitta hana Möggu í DK í desember, og
ákváðum að líta við á hann bróður minn og co. í Óðinsvé (Odense).
Ferðin byrjaði ekki vel. Elsta stelpan hjá bróður mínum (Ólafía)
var samferða okkur. Hún þurfti að taka flugið sem fór 30 mín á
undan okkar flugi vegna þess að það var uppselt. Það var ekkert
mál, hún átti bara að bíða með einhverjum starfsmanni Iceland Exp.
á flugvellinum í Köben. En þegar við komum þangað þá fórum við
óvart framhjá henni og komums ekki til baka til að ná í hana. Þetta
vesen tók sinn tíma og munaði litlu að við myndum missa af lestinni
til Odense. En svo þegar við komumst í lestina þá lentum við í smá
basli og þurftum að labba með 3 stórar töskur upp alla lestina og
hálfa til baka (gekk enganvegin vel). En svo þegar við fundum sætin
okkar þá náðum við að slaka aðeins á. Svo komumst við loksins á
leiðarenda og beið mín þar fullt af bjór og börn sem hafa ekki hitt
okkur lengi. Ég ákvað að fara svo í búð og kaupa mér meiri bjór og
var það ekkert vesen fyrr en ég kom með hann heim og opnaði einn.
Ég hélt að ég væri að kaupa jólaTuborg en fór ekki betur en það að
þetta var einhver Harbor bjór sem var í nánast alvegeins umbúðum og
jólaTuborginn. Þannig að ég sat uppi með kassa af þessum
viðbjóð.
Daginn sem við fórum til Köben þá fékk ég í magan og var ælandi í
dágóðan tíma, svo var maður í 2 tíma í lest. Þegar þetta var allt
gengið yfir fórum við og fengum okkur að éta. Þá fékk Katla í magan
og var það þangað til að við fórum heim. Semsat ein stór slysaferð.
Við löbbuðum margar ferðir niður Strøged og fórum í jólaTívoli sem
var geggjað. Sérstaklega eitt “tæki”, maður fékk nokkra bollta og
átti að brjóta matardiska. Katla var að verða brjáluð á mér. Svo
lenntum við hérna á klakanum kl. 23:35 á degi heilags Þorláks.
Fyrir utan uppköst, bjórskandal og kulda þá var þessi ferð bara
nokkuð góð. Aldrei að vita hvenær maður fer aftur.
Jólin hérna heima voru fín. Allir rólegir og í afslöppun. Fengum
nánast heillt innbú í jólagjöf. Hlakka til að sjá hvað ég fæ í
afmælisgjöf, kanski hús?!?! Áramótin voru enn rólegri. Vonnt veður
varð til þess að ekki var hægt að skjóta upp og varð að bíða með
það fram á þrettándann.
Skólinn er byrjaður, maður er farinn að sjá endann á þessari
vitleysu, bæði hjá mér og frúnni. Þá getum við farið að gera
eitthvað að viti.
Þangað til að Páskum eða fyrr, veriði sæl.